نوشته های کاوه یزدی نژاد

یکی از مشکلاتی که بطور روزمره گریبانگیر من است ، ویروسی بودن کامپیوتر و فلش مموری همکاران برنامه نویس من در شرکتهای مختلف میباشد.
بقدری این مساله برایم عادی شده که دیگر تحت هیچ شرایطی ضد ویروسم را غیرفعال نمیکنم ، حتی موقع برنامه نویسی ...

متاسفانه بسیاری از همکاران ما حداقل اطلاعات لازم درخصوص ویروسهای کامپیوتری را ندارند و نه تنها راه مقابله با آنرا بلد نیستند بلکه از ساده ترین راههای تشخیص آلودگی یک رایانه یا فلش مموری نیز اطلاع ندارند .
بارها شاهد این مساله بوده ام که همکاران من مدتی از وقت خودشان را صرف نصب مجدد ویندوز نموده اند ولی به دلیل ناآشنایی با ویروسها و حتی عدم اطلاع از عملکرد فایل ساده ای مانند Autorun.inf بلافاصله دستگاهشان را مجددا ویروسی نموده اند و به دلیل عدم اطلاع از آنچه که اتفاق افتاده است داستانهایی در مورد یک ویروس وحشتناک که حتی با فرمت کردن هم از بین نمیرود برای من تعریف کرده اند .
علاوه برمساله بالا ، ناآگاهی نسبت به ضدویروسهای موجود در بازار و کارایی و کیفیت هرکدام نیز باعث میشود که همواره بدترین ضدویروس ممکن برروی رایانه مورد نظر نصب گردد و موجب تشدید مشکلات قبلی شود .

این مساله وقتی حادتر میشود که همین افراد اقدام به نصب نرم افزار برروی رایانه مربوط به مشتریان میکنند و از فلش مموری های آلوده برای اینکار استفاده میکنند و بعدهم گناه ویروسی شدن کامپیوتر را به گردن مشتری بدبخت می اندازند و البته چون آن مشتری هم اطلاعاتش خیلی کمتر ازهمکارمن میباشد قاعدتا به این مساله اعتراضی نمیکند و توان دفاع کردن از خود را نیز ندارد .

اما در نهایت فکر میکنم بد نباشد که شرکتها شروع کنند به تهیه جزوه هایی برای آموزش مسائل ساده مربوط به ویروسها به مشتریان خودشان وصد البته آموزش همان مسائل به پرسنل خودشان ...